| |
Vandaag is onze laatste dag op Tonga dan echt aangevangen. We hebben nog even getwijfeld of we
vanwege de feesten rond het 100-jarig bestaan van het Queen Salote College die de tweede helft van
deze week losbarsten nog een weekje zouden blijven, maar mede omdat we geen enkel
feestprogramma op het www kunnen vinden besluiten we om verder te gaan.
Maar vandaag zijn we nog een dagje hier! Op weg naar het postkantoor steken we even
onze duim op en worden snel opgepikt door een vriendelijke mevrouw. Die best even voor ons om wil rijden. Veel te heet
om te wandelen, zo vindt ze,
We worden voor de deur van het hoofd postkantoor afgezet, wandelen een gangetje door met links en rechts
kantoortjes met druk werkende ambtenaren, komen op het einde van de 100-meter lange gang in een
halletje en treffen daar een deur met 'open'.
We stappen neet binnen, komen in een vrij grote kamer met in één hoek een burootje waarachter
een mevrouw zetelt die ons verwachtingsvol aankijkt. Jazeker, ze heeft enveloppen; de keuze
is of een vensterenveloppe of een groot a4-formaat. We kiezen het venster, schrijven het adres erboven
en plakken de boel dicht. Onze beambte zoekt 2 mooie postzegels uit, loopt naar een ander buro en zoekt, blijkbaar naar een plakkussen.
De 2 zegels worden daarna schots en scheef op de enveloppe geplakt. Klaar, zegt haar lichaamstaal.
De ene zegel heeft inmiddels de enveloppe losgelaten, en een poststempel hebben we ook nog niet gezien.
Opmerkingen hierover leidt naar een nieuwe zoektocht naar water om de zegels te laten plakken;
tenslotte grijpt ze haar fles drinkwater en dept daarmee de zegel.
Haar ogen blijven zoeken, eerst denken we naar een stempel maar daarmee onderschatten we
deze dame! Se grijpt een stempel en blijft zoeken, later begrijpen we op zoek naar een
stempelkussen. Wanneer dat onvindbaar blijft grijpt ze eerst een balpen, daarna een stift, en begint daarmee de stempel
in te smeren. Na drie pogingen op een blanco vel papier wordt onze enveloppe, met zegels,
trots gestempeld.En het resultaat van al dat werk mogen we onder haar toeziend oog
in de brievenbus deponeren.
We wandelen verder naar het busstation met het plan om de bus naar de blowholes aan de andere
zijde van het eiland te nemen. We hebben gezien welke bus we hiervoor moeten hebben. Er staan 2
(lege) bussen op het busstation, maar die hebben het verkeerde eindbestemmingplaatje.
We zetten ons om te wachten en vermeiden ons met een kopje koffie. Na een half uurtje is 1 bus
weggereden, de andere staat er nog.
We besluiten tot een andere daginvulling: we wandelen naar de kathedraal. Die ligt
voorbij de haven, een kilometer of 2 verderop langs de kust.
We kuieren langs de waterkant, passeren wat boten, een marktje en een kerkhof
en arriveren bij de kathedraal. Die warempel één deur open heeft staan.
De kathedraal is verder leeg, op één persoon gezeten op een bankje vooraan na, die luidkeels
bezig is zijn geloof te belijden.
We bezoeken het kerkhof, waar de doden worden herdacht door op hoge palen een poster op
te hangen met de gegevens (en een meer dan levensgrote foto) van de overledene, met daaronder een
kleurrijke verzameling kustbloemen. In een vochtig en zonnig klimaat als op Tonga
schatten wij dat beide herinneringen na 2 jaar verdwenen zullen zijn waarna de overledene
blijkbaar kan worden vergeten. Her en der over het kerkhof zien we de resten van
deze herdenkingen er gebroken, onleesbaar en verwaarloost bijliggen. Dood is dood en het
leven gaat verder.
De markt is inmiddels ook gesloten; we treffen nog 1 naaister aan, druk bezig met
tientallen gelijke jurken te zomen voor de 100-jarige herdenking.
AL tientallen malen zijn we langs de basiliek gelopen, en vandaag is ie opeens
open! Mensen zijn druk bezig met de voorbereidingen voor een dienst, en aan een
drietal muzikanten te zien wordt het een uitgebreide. Helaas
hebben we geen tijd meer om ons nog even te vermaken met een mis.
Terug thuis is het al snel etenstijd.
Waarschuwing: saaie tekst >>>>>
Morgen vroeg opstaan, dus we gaan op tijd naar bed
Einde saaie tekst. Einde van de tekst ook, trouwens.
|
|
