| |
Vroeg uit de veren, ontbijten, de laatste spulletjes opruimen en inpakken en om acht uur
rijdt de taxi voor. 'Just take it easy' zegt Rachel, onze chauffeuse.
Tassen achterin de taxi, nog een laatste blik door onze cottage en dan
vertrekken we, naar de luchthaven.
Het is vanochtend druk in Nuku'alofa; alle kinderen moeten naar school worden gebracht
en de rest is op weg naar zijn of haar werk. 'Maar weest gerust', zegt Rachel, 'ik ken
alle sluiproutes - jullie komen gewoon op tijd aan bij het vliegveld'. In het Engels dan,
natuurlijk.
Onderweg praat ze honderduit en wij genieten van onze laatste aanblikken van Tonga.
Natuurlijk zijn we ruim op tijd voor onze vlucht. We checken in maar mogen nog niet door de controles;
die medewerker, zo is onze indruk, is nog niet gearriveerd.
We drinken nog een kopje koffie, maken ons laatste water op en mogen daarna
door de douane en de bagagecontroles. Van onze laatste pa'angas kopen we
nog een t-shirt en een haarbloem, we zetten ons nog even om onze mede-
reizigers te bekijken (zijn we de enige vlucht vandaag? Kan best) en mogen dan
boarden. Het vliegtuig is half leeg voor de vlucht van 1 uur en 35 minuten.
Een vegetarische salade als lunch, met een glaasje appelsap en koffie na doet
de tijd omvliegen; voor we het weten landen we alweer op Fiji.
We hebben 1 uur en 20 minuten voor de transfer en zijn nog druk aan het winkelen
wanneer we op de omroepinstallatie onze namen horen met het vriendelijk verzoek
om direct te gaan boarden!
Even later zitten we weer, worden de deuren gesloten (yep, we waren de laatste)
en stijgen we een kwartier te vroeg op. Onze tweede lunch bestaat uit een groentewrap met een
chocoladekoekje als dessert, wederom met een glaasje appelsap.
Op dit type vliegtuig is een full-blown entertainment centre in de stoel voor
ons aanwezig. Dat alles zorgt er voor dat ook deze vlucht van 1 uur en 45 minuten
voorbij is voor we er erg in hebben.
We landen in Vanuatu, op het eiland Efate, op de Internationale Luchthaven Bauerfield,
in de hoofdstad Port Vila. Douane en bagagecontrole, en dan zijn we in Vanuatu!
Geld pinnen en met de taxi naar ons guest house in Pango, een aan Port Vila palend
gehuchtje.
Inchecken (we krijgen direct een kamerupgrade), koffie zetten en even uitpuffen,
Voor onze kamer staat een zitje op de veranda met uitzicht op een (leeg) zwembad
en een mooie tuin, met daarachter de zee. Het ge'sust'stellende geluid van de golven
vult onze oren.
Enkele honderden meters terug is een klein dorpswinkeltje waar we ons diner inslaan,
en veel meer zijn we vandaag niet meer van plan.
We zijn weer thuis.
|
|
