|
|
Als je om kwart na middernacht arriveert op een vliegveld in den vreemde kun je nergens aankloppen.
Onze Belle staat achter slot en grendel bij een opslag, en die is vanaf acht uur geopend.
Op zaterdag; wij vonden dat heel schappelijk...
We kunnen natuurlijk voor enkele uren een hotel nemen, maar dat vinden we beiden geld weggooien.
Dus besluiten we om de nacht op het vliegveld van Melbourne door te brengen. Daartoe gaan we eerst op zoek
naar een comfortabel en rustig plekje. En die blijken op Melbourne Airport niet moeilijk
te vinden, rond middernacht. Nu zijn wij de afgelopen maanden temperaturen gewend
van boven de 30 graden. 's Nachts. En in Melbourne is de herfst alweer een maand of wat
geleden ingegaan, dus wordt het vannacht een graad of 10. Net. Kortom, ons
plekje moet ook verwarmd zijn. En dat vinden we, met banken, in het restaurant-gedeelte.
Er landen nog wel enkele arriverende vluchten maar alle aankomende passagiers zijn in no time
verdwenen en om 2 uur is ook dat voorbij en heerst er rust, op het vliegveld.
Je weet wel, ruzzzzzzzzt.
Om half drie komt het restaurantgedeelte weer tot leven. Allereerst start de poetsploeg,
die alle stoelen en tafels terug gaan schuiven naar hun uitgangspositie. Ooit met stoelen
en tafels over een plavuizen vloer geschoven?
Daarna komen de bevoorradingsploegen de voorraden van de etablissementen aanvullen, wat gepaard gaat
met luide uitroepen en muziek, omkegelende blikken, scheurende dozen en open- en dichtslaande deuren en kastjes.
En om kwart voor vier arriveert het eerste personeel al die met luide machines
de mise-en-place op orde maken. Daarna wordt het al snel druk met vertrekkende passagiers;
de eerste vlucht is om zes uur.
Alles bij elkaar hebben we echt goed geslapen, deze nacht. Een half uurtje of zo...
Om zeven uur ontbijten we met een strawbrekkie (smoothie met aardbei), en tegen achten rijdt
de door ons bestelde Uber voor; een kwartiertje later staan we bij de opslag,
en na een telefoontje opent de poort en kunnen we naar onze Belle!!
Die ziet er na 2 maanden picobelle uit, natuurlijk.
We dumpen onze bagage (zoeken we later wel uit), starten (ze start direct), rijden
naar de poort die zich na een nieuw telefoontje ook weer opent en rijden weg.
We zijn terug! En weer op weg! In Australië! Met onze Belle!
Wow.
Na een uurtje hebben we Melbourne achter ons gelaten en stoppen we bij een stuwmeer, het Merrimu Reservoir,
om wat op te ruimen en om koffie te zetten.
Die we met een vergeten muesli-reep nuttigen, terwijl we vanuit de cabine over het
stuwmeer kijken.
Waarbij we alweer na twee uur wakker worden. Tsja.
We rijden verder naar Ballarat waar we bij Aldi en Woolworths onze voorraadkasten
op peil brengen, en stoppen een kilometer of tien verder, in Haddon, bij
het Woady Yalloack River Reserve. Een mooie overnachtingsplek:
er is een betaalde warme en gratis koude douche, er zijn toiletten,
er zijn gratis barbecues, er is een uitgebreide bibliotheek,
we kunnen onze drinkwatervoorraad aanvullen, en dat alles voor een zelf te bepalen donatie! Soms moet je
gewoon van Australië houden, als Nederlander.
We dineren vroeg, kijken nog even op de laptops en tegen tienen zoeken we ons bed op,
dat alles terwijl de ene na de andere bui over Belle nederdaalt.
En, voor de statistieken: koud man! Toch onze plannen nog maar eens bekijken...
|
|
Melbourne 
Haddon
Verenigd met onze Belle !
