| |
Vandaag zijn we vast van plan om de zee te zien. Dit keer gaan we he-le-maal doorwandelen,
ten minste tot het toeristen informatie buro.
We passeren scholen, kerken, universiteiten, een overvloed aan Chinese winkeltjes vol
levensmiddelen en allerlei snuisterijen en struinen dwars door het warm kloppende hart
van Nuku'alofa. En arriveren dus aan de zee.
Het terrein toont redelijk braakliggend en na enig zoeken vinden we warempel
een openbaar toilet, wat we verder liever zo snel mogelijk weer vergeten.
Het terrein ervoor wordt mede als parkeerplaats gebruikt, en we worden vriendelijk gedag gezegd
door 2 dames die aldaar in hun auto zitten.
We raken aan de praat, en het blijken 2 zusjes, Sanni & Harriet. Achterin ontdekken we ook nog de dochter
van Sanni, die voor alle duidelijkheid ook Harriet heet.
Harriet (de zus, niet de dochter) is eigenlijk woonachtig in Nieuw Zeeland, maar is inmiddels
al weer maanden op Tonga om voor haar ouders te zorgen. Sanni en haar dochter wonen in
San Francisco en zijn nu ook een maandje terug om te helpen bij de verzorging.
We praten verder en Sanni vertrouwt ons toe dat ze altijd extra vriendelijk is voor de toeristen op
Tonga omdat ze niet graag wil dat die toeristen op Tonga worden behandeld zoals zij in de USA.
Na deze toch wel hartverscheurende ontboezeming kletsen we nog even en geven we zelfs het adres
van onze website.
Dus, Sanni & Harriet, als jullie dit lezen: we denken nog wel terug, aan ons gesprek.
Een stukje verder aan zee begint een soor foreshore met groen, bankjes en parkeerplaatsen
En hier treffen we ook na even zoeken het toeristenburo waar we allervriendelijks te woord worden gestaan.
En we zijn verrast door de hoeveelheid folders die ze kunnen verstrekken
Koffie aan zee, en op de trugweg wandelen we over de overdekte markt waar een veelheid van
lokaal verbouwde groente en fruit te koop wordt aangeboden.
We slaan wat verse produkten in en keren weer terug naar huis. Waarbij we onderweg
genieten van alles wat Tonga ons wil geven.
|
|
