| |
Laatste spulletjes inpakken, laatste spulletjes opruimen, laatste kopje thee en nog een laatste boterham.
Om 6 uur rijden we naar onze camperopslag, gelukkig vlakbij de internationale luchthaven van Melbourne.
We parkeren hem op z'n plek, werpen nog een laatste blik achterom en daarna wachten we nog een half uurtje
op onze Uber.
We zijn nog ruim op tijd op de luchthaven, hoeven geen bagage in te checken (jaja, we reizen licht) en
veroveren nog twee plaatsten langs elkaar, aan het raam. Eerst nog even een ontbijtje met alle
uit de camping afkomstige resterende etenswaren, dan gaan we door de douane, bagagecontrole en de taxfree shopping
waar we nog even alvast wat geld wisselen. Adviesje: DOE DAT NIET! Bij een gewone ATM-machine op Fiji
krijg je al een veel betere koers dan op het vliegveld! Leermomentje.
Nog een uurtje geduld, dan kunnen we aan boord voor onze vlucht naar Fiji!
Onderweg amuseren we ons met ontbijt (omdat we een speciaal vegetarisch ontbijt hadden besteld
worden we als eerste gevoed) en entertainment centre.
Voor we goed en wel zitten (voor ons gevoel dan) wordt de daling alweer ingezet en landen we op Fiji.
We kuieren door de douane (eindelijk weer eens een echte stempel in je paspoort!)
en vinden daarna een informatie-burootje in de aankomsthal. We worden geholpen door een vriendelijke
mevrouw (note: op een na zijn alle Fijianen die we ontmoeten extreem vriendelijk) die eerst even
wil controleren of het appartement wat we geboekt hebben wel bestaat. Wanneer op het door ons verstrekte
telefoonnummer niet wordt opgenomen weet ze bijna zeker dat we worden opgelicht. Wanneer we vertellen
dat we echter nog niets hebben betaald bindt ze wat in. Een luisterende taxichauffeur vraagt of hij
ons niet kan afzetten bij ons appartement.
Wanneer we vragen aan de vriendlijke dame of er ook bussen rijden naar de stad begint ze
bedenkelijk te kijken. Zo van: jahaa, die rijden wel, maar je kunt toch niet van een toerist dat die
weet hoe je de bus moet pakken, waar je uit moet stappen dan wel over moet stappen en zo verder.
Ze adviseert ons om dan toch maar een taxi te nemen...
We laten ons door de meeluisterende taxichauffeur naar ons appartement vervoeren en arriveren bij
een verlaten woonhuis aan een kul-du-sac. De chauffeur kijkt bedenkelijk of dit wel goed zit
maar wij herkennen enkele foto's van booking.com, stappen ui en betalen, openen de poort en gaan
voorlopig onder de carport staan. Voor één van de deuren ligt een hond, die lui een oog opent en
ons verder niet de moeite vindt. Hoe verder?
We hadden afgesproken dat we tussen 5 en 6 zouden arriveren en het is kwart over vijf. Voorlopig
maar blijven wachten.
De buurman komt thuis en knoopt een gesprekje aan. Volgens hem verbleef de eigenaar momenteel in
Brisbane (da's Australie) en verder wist hij het ook niet.
Tien minuten later komt weer een auto het doodlopende straatje in en stopt voor onze poort.
Onder het uiten van excuses dat hij te laat is komt de chauffeur naar ons toe, neemt één van onze
tassen op en loopt naar een deur op de begane grond waar ons appartement achter blijkt te leggen.
Alles ziet er licht en ruim uit - geen problemen, we voelen ons al thuis.
De man blijkt de neef van de eigenaar die inderdaad in Brisbane zit.
Of we nu even af willen rekenen? Jazeker, geen probleem, krijgen wij dan even een betaalbewijsje, zo vragen we.
Om een of andere door ons nooit begrepen reden kan dat niet. De eigenaar wordt gebeld en vertelt ons
dat 'hij niet aan kwitanties doet'. Mooi, geven wij als weerwoord, maar wij wel. Het gaat tenslotte om
een flink bedrag. Na wat heen en weer praten komt de eigenaar met een ultimatum.
Of geen kwitantie of we kunnen opkrassen (we zeiden al dat we 1 onvriendelijke Fijiaan ontmoet hebben?
Deze dus!). Neef hangt op en vindt ons compromis on dan de geldoverdracht te filmen geen probleem.
Probleem opgelost.
We installeren ons in ons huisje, lopen even naar de kruidenier om de hoek voor de
inwendige mens en zijn dan weer zover. Thuis, op Fiji!
|
|
